dinsdag 24 september 2013

Het lege nest syndroom

Lang zullen ze leven in de gloria!
 
Ze zijn weer jarig want vandaag zijn ze precies 8 weken oud en gaan op pad naar hun nieuwe mandjes. We hebben ons best gedaan om ze zindelijk te maken, om ze te laten luisteren naar de mens, om ze comfortabel te maken rondom mensen en andere honden. We hebben ze veel liefde gegeven, veel voer en veel zorg. We hopen dat hun nieuwe baasjes hun omringen met plezier, liefde, zorg en structuur, daar hebben wij de gezinnen nauwkeurig op geselecteerd.
 

 
De pups hebben onderling besloten wie waar heen gaat, ze presenteren zich net allemaal anders als ze hun toekomstige gezin uitkiezen waardoor de mensen denken dat ze iets te kiezen hebben.
De puppykamer is schoon en klaar voor gebruik, de voertonnen, puppypakketten en paspoortjes zijn mee met de nieuwe eigenaren en er is weer rust in huis. Zucht......


 
 
Het doet toch pijn om zo'n pupje te laten gaan. Filou kon het in de auto niet nalaten om te roepen; "En bedankt voor wat jullie hebben gedaan maar, tada.., ik ga een partytijd tegemoet!" De grote kamerkennel in de woonkamer is wel heel leeg....
Heel leeg?
Nee, we houden zelf 1 pupje. Net zoals haar broertjes en zusjes een topkarakter, levendig, ondeugend en ze ruikt nog zo lekker naar pup.
 
 
 
Gelukkig is dit nu nog niet aan de orde, een paar pups vertrekken iets later. Zo kunnen we langzaam wennen aan het idee dat we er zelf een pupske bij hebben.
 
Lieve Boenk, Unk, Caramel, Spunk, Kaoma, Elmo, Beer en Filou we laten jullie gaan met een lach en een traan. Walibi blijft gelukkig bij ons. Kunnen wij ook ongelukjes opruimen en naar de puppycursus gaan.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten