Het reizende circus

DJOEKE

Langzamerhand worden onze blonde wormpjes echte hondjes. Ze plassen en poepen en toen we dat goed konden waarnemen zijn we begonnen om ze te voeren.

En onze Isa? Voedt zij haar kindjes niet meer? Jawel, maar dat doet ze steeds korter. Ze zit echt bovenop haar kroost omdat ze ieder poepje en plasje keurig opruimt. Iedere keer als ze de kennel inkomt om te groomen of te reinigen, vallen de pups en masse de tepels aan. Zij beweegt zich langzaam voort en als een reizend circus volgen de pups haar om maar steeds de beste tepel (of überhaupt een tepel) te bemachtigen.

We voeren in eerste instantie niet zo veel. Sinds een paar nestjes hebben we een zeer voedingsrijke mousse die perfect is voor de melk-naar-vast-overgang.

TEACH

Omdat ze met zoveel zijn, zijn we hiermee niet alleen iets eerder begonnen, maar we hebben het eerst aangelengd met puppymelk. Toen voerden we een dagje alleen de mousse en nu zijn we zover dat we dat mengen met gewelde brokjes.

De volgende stap is dat we het wellen steeds korter doen zodat ze wennen aan kauwen.

LISKE

MIK 

De grote vraag, zeker met zoveel pups, is of we genoeg voeren. Vallen ze het eten aan? Of eten ze rustig en gestaag. Als ze na het eten rustig gaan rondstekkeren en kort daarna gaan slapen, krijgen ze genoeg. Vanavond hebben we de maaltijd gefilmd.

Volgens welingelichte bronnen komen de tandjes goed door. En ze kauwen echt overal op. Daarom is de kennel (ja, ja de kist was al weg maar de rekken strekken nu over de breedte van de kennel) bezaaid met kauwmateriaal. Het beste kauwmateriaal echter zijn onze voeten en al de broertjes en zusjes.

NEGEN VAN DE DERTIEN :)

Goed tehuis gezocht

De pups groeien heel goed de ogen en oren werken steeds beter. Ze groeien zo goed dat we de werpkist weer uit elkaar hebben geschroefd en vervangen hebben door puppypanelen. De pups hebben zo flink veel ruimte. En dat is te merken. Ze waren zo enorm stil vannacht. Op een gegeven moment schrokken we toch wakker. Er werd geblaft bij de kennel. Gelukkig slapen we maar 2 meter bij de deur naar de kennel af. Vlak voordat we de deur open deden merkten we dat Isa lag te dromen. Gelukkig, niks aan de hand en gauw doorslapen.

Vanmorgen gingen we eerst met koffie in de ene hand en de mobiel in de andere kijken bij de pups. Gewoon kijken. En dat is zo leuk :)
Echt een voordeel van fokker zijn, kijken hoe ze groeien.
We laten jullie meegenieten, hier is het filmpje  van vanmorgen.

We zijn druk met het vinden van goede nieuwe eigenaren. Tot nu toe zijn we heel blij met iedereen die we uitzwaaien na de kennismaking. En het gaat heel, heel hard. We zijn al ver over de helft. We kunnen de pups geruststellen. "We zoeken net zo lang totdat jullie allemaal een heerlijke plek hebben."

First contact

BOOTZ MAAKT CONTACT

Onze pups groeien gestaag. Isa kan de groei nauwelijks aan maar zolang er geen tandjes zijn, is bijvoeren wat lastig. Wat wel goed gaat is het feit dat ze langzamerhand gaan zien en horen.Dat de oogjes open gaan betekent nog niet dat ze ook kunnen zien en kijken. Maar als de oren open gaan is het te merken aan het feit dat ze nu al resonantie kunnen waarnemen. Als Isa al kwispelend haar staart tegen de werpkist aan slaat, reageren er al minstens 7. Dat is het begin. Verder merken we het goed bij een nies van ons. Blijkbaar heeft dat de juiste resonantie voor pups om dat als eerste op te vangen. Morgen zal het nog wel beter gaan. Wat gestaag stijgt zijn de gewichten. Nog steeds zitten ze heel dicht bij elkaar. De uitschieters daargelaten, nog steeds zijn er 10 hondjes die nog geen 150 gram van elkaar verschillen.
Om er voor te zorgen dat de uitschieters naar beneden niet verder zakken krijgen ze privé tiettijd.

ISA VOEDT SOLO, LISKE, BOOTZ EN DAKOTA

De puppykamer is heel ruim, stil, licht en warm. Daar kunnen ze goed groeien. En hoe goed dat gaat zie je duidelijk op deze foto's. In ruim twee weken tijd zo veel verschil. Je wordt vanzelf apetrots op Isa.

7 OKTOBER 20 14

21 OKTOBER 2014

Waar we echter tijd voor nemen is het maken van contact. Door ze gewoon op te pakken en te knuffelen maar vooral door in te zoemen op de zielen van onze pups. Door een cocon te creëren waar je op dat moment één te zijn met hem of haar.

DAKOTA VINDT ALLES LEUK

LACEY WORDT AL ZWAARDER EN ZWAARDER

Schoon aan de haak

Wat is er veel gebeurd sinds de laatste blog. We zijn overstelpt met bezoek. Ons knuffelteam heeft de "hondenkleding" weer tevoorschijn gehaald en is begonnen met het dagelijks hanteren van de ukskes.

TEACH SLAAPT HEERLIJK DOOR

We hebben ons wat zorgen gemaakt om de gewichten. Normaliter laat ik na een week een grafiekje zien maar deze hondjes zitten zo enorm dicht bij elkaar qua gewicht dat je er niet veel aan hebt. Maar vooruit, voor alle vaste bezoekers; daar komt 'ie.

BIJ DE GEBOORTE WAS HET GROOTSTE VERSCHIL 150 GRAM, NU 180 GRAM! 

Helemaal duidelijk en goed te zien hoe zwaar ieder individueel pupje is. Haha, niet dus. Wat een bonte kabel die vrolijk door een scherm vlecht (weer eens wat anders dan een vlechtscherm hihi) Dus behalve dat de namen er nog eens staan, zegt het helemaal niets.We zien dat de gewichten net een slagje lager liggen met de vorige nesten. Maar als we dan kijken vanaf 4 dagen oud (ze zijn tenslotte 4 dagen te vroeg geboren) dan loopt het mooi gelijk op met wat we gewend zijn. En vandaag wegen ze allemaal samen 11 kilo, schoon aan de haak.

Wat je wel goed ziet, is dat het een paar dagen geleden even helemaal raar liep. Alsof Isa moest hergroeperen. Ze wilde even niet moederen en deed alleen het hoogst noodzakelijke. Terwijl wij haar goed en vooral lekker voeren, haar masseren, haar tepels zalven en van de pupskes de nageltjes vijlden. (oké moeders, niet jaloers worden)

Ergens ging er eergisteren een knop om. Naast de keren dat ze lekker zichzelf mag zijn en gaten mag graven, zorgt ze supergoed voor haar kroost. Ze likt ze als nooit tevoren. En hoe dat eruit ziet, kun je zien in dit filmpje. 

Dit is wat ze doet voordat ze gaat zitten om te voeden. Dit stimuleert de darmflora en de bloedsomloop. Je ziet dat ze al echt beginnen zich groter te maken, omhoog te drukken en zelf iets te doen wat op lopen lijkt. Dit is belangrijk omdat de moederhond op een gegeven moment ze alleen nog maar staand voedt.

En tussen dit groomen en voeden door slapen de pups, heel kalm en heel schattig.

HAPPY IS HAPPY

Ja, het gaat gelukkig heel goed hier bij Kennel de Kronkelwilg. Mr. Bates doet voor hoe dat eruit ziet.

MR. BATES GENIET VAN ONS KNUFFELTEAM

De eerste week

ONZE ISA MET DUIDELIJK IN BEELD TEACH, PIPPA, MIK, LISKE, ACE EN HAPPY

Kijk onze Isa nou trots zijn op haar jonkies. Het is echter wel allemaal heel vermoeiend voor haar. Maar we voeren haar supergoed voedsel, speciaal voor lacterende teefjes en zometeen ook voor haar pups. Maar ze moet nog ruim twee weken volhouden. Daarom maken we het voer extra lekker. Een mooie vette makreel doet wonderen. Maar telkens na het zogen is ze net zo moe als na een wandeling van anderhalf uur. Arme moeder.

VACUUM AAN DE TIET

De pupjes hebben nu nog nauwelijks nageltjes en tandjes dus Isa's tepels worden nu alleen nog preventief gezalfd. De pups zuigen nogal hardhandig en dat is ook nodig. Niet alleen wordt de melkproductie gestimuleerd maar het helpt ook om haar baarmoeder weer naar het oude formaat te krijgen. De hoeveelheid troep die ze afscheidt wordt allengs minder. We zijn iedere keer weer verbaasd hoe snel onze moederhonden hun slanke ik weer zijn. Dat gezegd hebbende, daarna is een lange rustperiode noodzakelijk. Pas aan het eind van haar volgende loopsheid begint ze weer hormonaal stabiel te zijn.

BOLLE PUP

En hier zie je een goed voorbeeld van het resultaat van al die melk. Bij ons brengt dit een dikke glimlach op het gezicht. 

De woudlopers

Wij zijn zo ongelooflijk trots op onze Isa. We merken aan alles dat ze een groot verantwoordelijkheidsgevoel heeft ten aanzien van onze pupskes. De eerste dagen zat ze bijna 24 uur bij hen. Nu is dat 23 uur. Af en toe ligt ze een tijdje op het bordes waar ze direct toegang tot heeft. Haar 13 pupskes slapen door.

EEN KLUIT SLAPENDE PUPSKES

In hun slaap bewegen ze wat af. Ze hebben stuiptrekkinkjes, bewegen met de pootjes en rollen om. Af en toe dwaalt er 1 af. Voor ons lijken het dan net woudlopers of padvinders die hun insigne nog niet hebben. Of Isa nou in de werpkist is of niet, de woudloper raakt de weg kwijt en deelt dit luid mee.

EEN WOUDLOPER RAAKT DE WEG KWIJT

Als het geroep langer dan 30 seconden aanhoudt gaan we even kijken en zetten de woudloper richting een willekeurige kluit of tepel.Even later is het weer stil en gaan de stuiptrekkinkjes weer gewoon door.

Vandaag hebben we er een filmpje van gemaakt. Isa komt ook buurten en bemoeit zich al gauw weer met de pups. We hebben net alles klaargemaakt voor de nacht. Weer alles verschoond en Isa verzorgd. Inmiddels is de rust volledig weergekeerd.

Alleen op de wereld

Na de bevalling van nummer 12 moest Isa hoognodig naar buiten. Zij liep naar haar luik en wij gingen door de bijkeuken om haar vanuit de kennel op het terrein te laten. Ze bukte een keer in de kennel en liep gauw door om haar boodschap te doen.
Daarna wist ze niet hoe snel ze terug moest naar de pups. Terwijl wij de kenneldeur achter haar dicht deden, hoorden we ineens kattengejank in de kennel. "Loopt daar nou een kat?", vroegen wij ons af. Een zaklamp bracht uitkomst. Daar lag in het gras, helemaal eenzaam en alleen NOG een pup. In de kou (het was inmiddels half elf) in het gras te krijsen voor zijn (of haar) leven. Gelukkig was het tussen de broertjes en zusjes lekker warm.We besloten om het eerst goed bij te laten tanken voordat we gingen wegen en kijken of het een reutje of teefje was. We wisten al wel dat als het een reutje was, hij Remi zou heten en als het een teefje was zou ze Solo heten.

NOG NAT TUSSEN DE BROERTJES EN ZUSJES

En daar zijn ze dan, net als de K-Tel elpees; Alle dertien goed!
De papahond heet Duke (op z'n Engels), dus de eerstgeborene vernoemen we naar hem. Het is een teefje en ze heet Djoeke. Ze zijn geboren op de Dag van de Leraar, dus de tweede, een reutje, heet Teach. En verder verwelkomen we dus naast Solo en Sky, de teefjes Dakota, Happy, Lacey en Pippa. De andere reutjes zijn Mr. Bates, Bootz, Ace en Mik. En verder de hekkensluiter qua gewicht, ons kleinste meisje Liske.

DE VOLGENDE DAG ALLES LEKKER DROOG EN SCHOON

En ze gaan prima. We hebben twaalf bandjes, Liske draagt er geen. Daar is ze nog een beetje te klein voor. We zijn super trots op onze Isa. Wat doet ze het goed en wat is er een rust in het nest. En daar groeien pupskes van.