Alleen op de wereld

Na de bevalling van nummer 12 moest Isa hoognodig naar buiten. Zij liep naar haar luik en wij gingen door de bijkeuken om haar vanuit de kennel op het terrein te laten. Ze bukte een keer in de kennel en liep gauw door om haar boodschap te doen.
Daarna wist ze niet hoe snel ze terug moest naar de pups. Terwijl wij de kenneldeur achter haar dicht deden, hoorden we ineens kattengejank in de kennel. "Loopt daar nou een kat?", vroegen wij ons af. Een zaklamp bracht uitkomst. Daar lag in het gras, helemaal eenzaam en alleen NOG een pup. In de kou (het was inmiddels half elf) in het gras te krijsen voor zijn (of haar) leven. Gelukkig was het tussen de broertjes en zusjes lekker warm.We besloten om het eerst goed bij te laten tanken voordat we gingen wegen en kijken of het een reutje of teefje was. We wisten al wel dat als het een reutje was, hij Remi zou heten en als het een teefje was zou ze Solo heten.

NOG NAT TUSSEN DE BROERTJES EN ZUSJES

En daar zijn ze dan, net als de K-Tel elpees; Alle dertien goed!
De papahond heet Duke (op z'n Engels), dus de eerstgeborene vernoemen we naar hem. Het is een teefje en ze heet Djoeke. Ze zijn geboren op de Dag van de Leraar, dus de tweede, een reutje, heet Teach. En verder verwelkomen we dus naast Solo en Sky, de teefjes Dakota, Happy, Lacey en Pippa. De andere reutjes zijn Mr. Bates, Bootz, Ace en Mik. En verder de hekkensluiter qua gewicht, ons kleinste meisje Liske.

DE VOLGENDE DAG ALLES LEKKER DROOG EN SCHOON

En ze gaan prima. We hebben twaalf bandjes, Liske draagt er geen. Daar is ze nog een beetje te klein voor. We zijn super trots op onze Isa. Wat doet ze het goed en wat is er een rust in het nest. En daar groeien pupskes van.