Met één beenlengte voor

De pups zijn nu bijna twee weken oud. Ze groeien goed en wij slapen weer in ons eigen bedje. Met een beeldscherm naast het bed en de camera op de pups gericht. Van de drie deuren die ons bed scheidt van de pups, zit er maar één dicht. We kunnen dus alle bewegingen goed zien en al het gekerm goed horen.

Ik laat een rijtje foto's zien. Rondom de geboorte en van een paar dagen terug. Vind je het gek dat ze nu al 3 keer zo zwaar zijn?

 

 

 

 

De groei is het duidelijkst te zien aan de poten van Isa. Kwamen ze eerst halverwege haar achterpoot, nu zijn ze hier al bijna net zo lang.

 

Een ander supernieuwtje is dat de oogjes langzaam open gaan. Kleine zwarte blinkende kraaloogjes. De blijdschap die je dan ervaart is niet te omschrijven, we kunnen bijna wel janken, zo mooi.

Dan heb je zo'n pup in je handen en dan kun je niets anders zeggen dan dat het een hele mooie hond is, waar we supertrots op zijn.